16 jaar Dangerzone Radio: “De koek is op, maar de liefde voor Hip Hop blijft”

Elke zaterdagavond van 21:00 tot 23:00 uur staat Dangerzone Radio in het teken van Hip Hop. Remco Keijzer en Marcel van den Berg verzorgen tegenwoordig samen het eerste uur, waarna DJ Ghost het laatste uur voor zijn rekening neemt. Na maar liefst zestien jaar komt er binnenkort een einde aan het programma. Voor Danny’s Definitie reden genoeg om met Remco en Marcel terug te blikken op hun jaren bij Dangerzone Radio.

Van een idee naar een radioprogramma

Voor Remco begon het radiowerk ruim 23 jaar geleden. Hij meldde zich destijds bij een lokale omroep met het idee voor een Hip Hop-programma. Dat bleek op dat moment niet haalbaar, maar hij leerde er wel de techniek achter het maken van radio. Toen de zender later wilde verjongen, werd Remco gevraagd om alsnog een Hip Hop-programma te starten. Dangerzone was geboren.

“Radio maken is gewoon enorm leuk en als je eenmaal een programma hebt, is het een soort drift om het steeds beter te gaan maken.”

Ook Marcel had altijd al iets met radio. In 2010 kreeg hij een telefoontje van Remco, die hij toen al meer dan 45 jaar kende. Remco had eindelijk groen licht gekregen voor zijn Hip Hop-programma en vroeg Marcel om mee te doen. De eerste uitzending was op 19 november 2010. Marcel zou vanaf de tweede uitzending aansluiten en is daarna nooit meer weggegaan.

Wat hij het mooiste vindt aan radio maken? “De energie die je voelt bij het starten van de eerste plaat, de vibe van live artiesten in de studio en natuurlijk de feedback van luisteraars.”

Waarom stopt Dangerzone?

Na zestien jaar vinden Remco en Marcel dat het tijd is om te stoppen. Volgens Remco is er simpelweg steeds minder ruimte om te vernieuwen. “Als je het idee hebt dat je dingen gaat herhalen en eigenlijk al veel hebt gedraaid, is het voor jezelf en de luisteraar op den duur niet leuk meer.”

Marcel sluit zich daarbij aan. “Na zestien jaar is de rek eruit. We hebben voor ons gevoel alles al een keer gedaan. Het voelde een beetje als herhaling van zetten. De koek is op.”

Waarom juist die klassieke Hip Hop?

Dangerzone staat bekend om de liefde voor oldschool Hip Hop. De heren draaien veel muziek tot en met 1994 en selecteren daarna vooral tracks die dezelfde vibe hebben als de muziek uit die periode.

Voor Remco draait het om herkenbare beats, sterke raps en harde scratches. “Hedendaagse muziek raakt me totaal niet. De muziek uit mijn jeugd heeft gewoon die herkenbaarheid en die combinatie van dikke beats, dope raps en harde scratches.”

Marcel voelt vooral een sterke connectie met de East Coast en de Hip Hop uit de jaren 80. “Het gevoel van de blockparty’s, het opkomen voor je community en de MC’s uit die tijd ligt me gewoon beter dan de nieuwere generatie.”

Wat heeft Hip Hop jullie geleerd?

Voor beide heren staat één ding centraal: respect.

Remco omschrijft Hip Hop als een way of life. Hij noemt daarbij de invloed van Dya Logue en Martin Marsoekie, die hem het principe Give Respect 2 Get Respect meegaven. “Ook bij mensen waar je verder geen klik mee hebt, moet je respect tonen voor wat iemand bereikt heeft.”

Marcel vindt dat Dangerzone vooral een bijdrage heeft geleverd door simpelweg hun eigen ding te doen. “Wij hebben gewoon de muziek die wij dope vonden gedraaid, zonder concessies te doen of ons te laten opleggen wat we wel en niet moesten draaien.”

Ook voor hem is respect de basis. Zoals hij het zelf omschrijft: “Inhale life, exhale respect.”

Samen lachen na zestien jaar

Zestien jaar samenwerken zorgt natuurlijk ook voor de nodige hilarische momenten. Een daarvan ontstond toen Marcel met gekneusde ribben in de studio zat. Remco probeerde hem aan het lachen te krijgen, wat aanvankelijk niet lukte.

Tot de Amerikaanse funkband Zapp ter sprake kwam. Remco maakte een verwijzing naar de kolonel uit Rambo en trok vervolgens een imitatie van Sylvester Stallone. Marcel kon zich uiteindelijk niet meer inhouden en barstte ondanks de pijn in lachen uit.

Volgens Marcel is het feit dat de twee elkaar al zo lang kennen juist een groot voordeel. “Soms weet je aan één blik of gebaar al wat de ander denkt of bedoelt.” Die vanzelfsprekendheid is volgens hem belangrijk bij een programma waarin veel wordt geïmproviseerd.

De momenten die bijblijven

Als Remco één hoogtepunt uit zestien jaar Dangerzone moet kiezen, noemt hij de 200e uitzending. De studio stond zo vol dat mensen op de trap stonden en de vier uur durende uitzending voorbijvloog.

Ook de GR2GR-dag staat hem bij. Op die dag riepen ze luisteraars op om een GR2GR-shirt te dragen en daar een selfie van te delen. “De foto’s bleven maar komen uit alle hoeken van 0031.”

Voor Marcel is een telefoontje van Arc-S van 24K een van de meest bijzondere momenten. Nadat Dangerzone aandacht had besteed aan 24K, belde Arc-S tijdens de uitzending om de heren te bedanken voor het blijven draaien van hun muziek. “Eén van onze Nederlandse Hip Hop-helden belde naar de studio om óns te bedanken.”

Wat zouden jullie jezelf meegeven?

Remco zou vooral niets veranderen aan wie hij is. “Gewoon jezelf zijn en blijven. Mensen moeten je herkennen zoals je bent en niet zoals mensen je willen zien.”

Marcel zou vooral willen dat de jongere generatie zich verdiept in de geschiedenis van Hip Hop. “Ga op onderzoek uit naar de verscheidenheid van de Hip Hop-cultuur en ga genieten. Er is zoveel meer te ontdekken.”

Wat komt er kijken bij twee uur radio?

Een uitzending van twee uur klinkt misschien eenvoudig, maar achter de schermen gaat er iedere week flink wat tijd in zitten. Remco is vaak de hele week bezig met het selecteren en voorbereiden van muziek en het perfectioneren van de overgangen.

Voor Marcel is de steun van het thuisfront daarbij onmisbaar. “Elke zaterdagavond een live radioprogramma maken kan niet zonder steun van je gezin.”

Volgens de heren is juist het live-element een belangrijk onderdeel van Dangerzone. Geen vooraf opgenomen enthousiasme, maar daadwerkelijk samen met de luisteraar de avond beleven.

Een laatste dankwoord

Aan het einde van het interview willen Remco en Marcel vooral de mensen bedanken die Dangerzone door de jaren heen hebben gesteund.

Remco noemt het een eer om muziek te mogen delen met luisteraars, artiesten te kunnen eren en regelmatig het programma om te gooien wanneer de actualiteit daarom vraagt. Die flexibiliteit is volgens hem een van de krachten van Dangerzone.

Marcel bedankt iedereen die op welke manier dan ook heeft bijgedragen aan het programma. Maar één persoon wil hij specifiek noemen: Remco.

“Bedankt voor dit avontuur genaamd Dangerzone!”

Na zestien jaar valt binnenkort het doek voor Dangerzone Radio. Wat overblijft is een indrukwekkend archief aan muziek, verhalen, ontmoetingen, gelach en bovenal een enorme liefde voor Hip Hop. Voor velen was Dangerzone niet zomaar een radioprogramma, maar een vaste plek om nieuwe muziek te ontdekken en herinneringen op te halen aan de cultuur die Remco en Marcel zo nauw aan het hart ligt.

Interview door Danny’s Definitie voor POKOE Hiphop Magazine