TAP IN: MEER WERK, een smakelijke hap uit de Hoornse keuken, rauw geserveerd, met liefde bereid

Hoorn is de thuisbasis van Dyango (Yannick Dewnarain, 30) en Tommie Rose (Tommie Roos, 28). Het duo maakt onder andere onderdeel uit van het kunstenaarscollectief Wallplug en onder de vlag van Wallpug Records & DYANGOWITHAWHY hebben ze een EP met de titel “TAP IN: MEER WERK” uitgebracht. De release telt zes tracks en een outro. Tommie Rose en DYANGO produceerde beiden de beats en de cuts op de tracks zijn van niemand minder dan DJ DNS.

Er wordt afgetrapt met “Moet Je Wat”, een track waar het plezier direct vanaf spat. Een fijn vioolsampletje op een harde snare zet meteen de toon. Dyango is een begenadigd rapper. Hij flowt moeiteloos op de beat die tempo heeft. De aangeleverde mixage is wat gruizig. Wellicht is dat een bewust gekozen vorm, maar op het moment van luisteren maakt het dat lastig om te volgen welke woorden er door de speakers worden gegooid. Gelukkig is dit bij de definitieve release helemaal on point.

“Tap In” klinkt een stuk helderder. Gitaarsample op een zware beat. Dyango trapt af: “Oké, oké ik wil een boek dat ik ook lezen wil. Ik wil een zoektocht naar het onveranderlijke eeuwige. Volgens mij ben ik de enige. Wat houdt jullie bezig dan?” Zinnen om over na te denken. Ook hier klinkt de mic vooral bij Tommie Rose nét wat overstuurd. Het zorgt voor een regelrechte keldervibe. Maar met de luxe headphones van tegenwoordig en verwende luisteraars bestaat zo wel het risico dat men zich eraan gaat storen en deze plaat niet vaker afspeelt.

Qua producties is de EP A-klasse. De beats zijn gelaagd en doordacht. Je hoort dat er tijd aan is besteed en dat is absoluut positief. Het ouderwetse handwerk geldt ook voor de verses. Hoewel Tommie Rose laid back klinkt, hoor je in zijn verse op “Grimmig” het vakmanschap. “Burn outs om me heen, vraag me af moet ik me druk maken. Met dit kan ik de klus klaren, ik rust vaker.” De manier waarop hij na deze zinnen de woorden aan elkaar rijmt in binnenrijm en dubbelrijm zorgt voor een tevreden knikje van deze recensent.

“Easy Mistake” heeft een mooie piano-sample. Een gruizige bass met opnieuw een goed gekozen snaredrum. Hier een knipoogje naar Wallplug, want door de speakers klinkt “Ik heb homies die grenzen verzetten met een kwast.” Grenzen verleg je overigens, die verzet je niet, maar de boodschap is duidelijk. Wie zich verdiept in het collectief zal ontdekken dat er los van rappers en producers ook foto’s en tekeningen gemaakt worden vanuit het Hoornse hoofdkwartier. Dit hebben zij dan ook doorgetrokken naar het fysieke eindproduct. De hoes van de bijbehorende vinyl is namelijk stuk voor stuk als zeefdruk geproduceerd.

“Twee Stappen” klinkt tot nu toe het best qua mixage. De balans tussen rappers en beat is perfect. Een regelrechte banger. Sampletje van een zangeres en een mooie gitaar. De hook blijft vooral hangen. “Alles op de radar moet ik meepakken, voor de dagen dat we het niet breed hadden. Geen gemiste schoten, blijf mijn wreef pakken.”

In dat kader is de titelkeuze voor track 6 passend. “Broke Bradda” heeft een mooi orgel verwerkt. Opnieuw valt het tweetal terug op een gruizige filter. En hier past dat goed. “Steel niet van een broke bradda, want de bradda is nog steeds broke”, klinkt het.

Al met al heeft het duo samen met DJ DNS een mooi bord opgemaakt in ons hiphoprestaurant. Het is geen haute cuisine, maar wel haute culture en een prima hap in een tentje waar je nog eens terugkomt. En rumour has it dat er meer werk vanuit de Noord-Hollandse enclave komt. Ook met featurings van andere vaderlandse spitters met een OG-status. Daarover wellicht later meer!

Geen haute cuisine, maar wel haute culture en een prima hap voor tussendoor op je headphones.